border=0


border=0

Europees sociaal handvest

Een be>

Voorstanders van een niet-gereguleerde arbeidsmarkt en vrij gesloten arbeidscontracten zijn van mening dat dit economische efficiëntie bij de verdeling van arbeid waarborgt en ook een breed scala aan manoeuvreermogelijkheden in lonen en arbeidsomstandigheden biedt. Pogingen om uniforme voorwaarden in te voeren (minimumloon, verlofduur, ontslagbescherming, enz.) Zullen extra verliezen voor de onderneming met zich meebrengen. Als reactie hierop zullen bedrijven hun ongeschoolde personeel vervangen door geschoolde werknemers of deeltijdse werknemers of kapitaal. Zo zal regelgeving die de situatie van laaggeschoold personeel verbetert, de situatie alleen maar verergeren.

Een alternatieve benadering van het probleem is gericht op het feit dat regulering zal leiden tot het ontstaan ​​van parallelle arbeidsmarkten: 1) een gereguleerde markt met hoge lonen en productiviteit en 2) niet-gereguleerde - met lage productiviteit en lage kwalificaties, met onstabiele werkgelegenheid. Dit probleem bestaat al in veel EU-lidstaten. In Griekenland en Spanje zijn de hoge jeugdwerkloosheid en een toename van de onderwerkloosheid grotendeels te wijten aan het bestaan ​​van strikte procedures voor het regelen van de aanwerving en het ontslag van voltijdwerkers. De regelgeving in de Europese Unie komt dus alleen ten goede aan bestaande werknemers en ten nadele van degenen die de arbeidsmarkt willen betreden.

De opkomst van parallelle arbeidsmarkten zal op zijn beurt het be>

De CES heeft de verschillen tussen de partijen overwonnen en publiceerde het ontwerp-handvest al in oktober 1989, en op de bijeenkomst van de staatshoofden en regeringsleiders in december 1989 in Straatsburg werd het handvest aangenomen door elf lidstaten met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk. De CES had tot taak de uitvoering van het Handvest te bevorderen en regelmatig verslag uit te brengen over de resultaten van de uitvoering van de beginselen van het Handvest.

Het Handvest van de sociale grondrechten is een beknopt maar vrij uitgebreid document. Het handvest dient om de prioritaire rechten vast te stellen die verband houden met de sociale parameters van een interne markt, om eerlijke voorwaarden te garanderen waarin de totstandkoming van deze markt moet worden voltooid en die sociale steun moet bieden voor de politieke koers naar de totstandbrenging van een interne markt.

Het sociaal handvest bevat de volgende principes :
1) Verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (als gevolg van de ontwikkeling van een interne Europese arbeidsmarkt). De vormen van arbeidscontracten (tijdelijk, seizoensgebonden, enz.), De organisatie van werkuren, de maximale duur van de werkweek, de procedures voor faillissementen en collectieve ontslagen moeten worden overwogen.
2) Het recht op vrij verkeer. Alle inwoners van de Europese Unie moeten gelijk worden behandeld wat betreft hun professionele activiteiten, toegang tot opleiding, het recht op huisvesting en sociale zekerheid.
3) Werkgelegenheid en beloning. Alle tewerkstelling moet eerlijk worden beloond in overeenstemming met de wet of de collectieve overeenkomst. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan werknemers die niet onder de "normale" eeuwigdurende contracten vallen. Salarissen kunnen niet worden ingehouden, behalve volgens de wettelijke normen van de nationale regelgeving. De werknemer "mag in geen geval worden onthouden van middelen van bestaan."
4) Het recht op sociale bescherming in overeenstemming met de normen van elke lidstaat van de Europese Unie.
5) Het recht op vrijheid van vereniging en arbeidsovereenkomsten. Het recht om te kiezen of je al dan niet lid bent van een vakbond en het recht om te staken.
6) Het recht op beroepsopleiding gedurende het hele beroepsleven. De nadruk wordt gelegd op het feit dat zowel openbare als particuliere instellingen opleidingsprogramma's moeten implementeren en verlof moeten bieden.
7) Gelijke rechten van mannen en vrouwen.
8) Het recht van werknemers op informatie, advies en participatie in management.
9) Het recht op gezondheid en veiligheid op het werk.
10) Bescherming van kinderen en jongeren. De minimumleeftijd voor tewerkstelling moet worden vastgesteld op 16 jaar. Alle werknemers ouder dan 16 jaar moeten een billijke vergoeding ontvangen en moeten in de eerste twee jaar een beroepsopleiding op reguliere werktijden volgen.
11) Ouderen moeten een inkomen ontvangen dat een behoorlijke en behoorlijke levensstandaard garandeert.
12) Om de meeste mogelijkheden te bieden voor de integratie van personen met een handicap in het beroepsleven, moeten maatregelen worden genomen voor hun opleiding, integratie en revalidatie, evenals maatregelen om hun huisvesting en vervoersomstandigheden te verbeteren.

Opgemerkt moet worden dat het sociaal handvest geen wettelijke status heeft. Dit verzwakt de doeltreffendheid van de beginselen en garanties die in het Handvest zijn vastgelegd. Desalniettemin is het sociaal handvest erg be>

De CES heeft grote vooruitgang geboekt: dankzij de brede interpretatie van de artikelen over gezondheid en veiligheid van het sociaal actieprogramma (artikel 118 bis) en de toepassing van het principe van een gekwalificeerde meerderheid (in plaats van unanieme besluitvorming) is het mogelijk geworden om de oppositie van het Verenigd Koninkrijk te overwinnen. Evenzo gebruikte de Commissie artikel 100 A - de maatregelen die nodig zijn om een ​​interne markt te voltooien - om de richtlijnen uit te breiden tot atypische werknemers.

In het geval van de meest controversiële aspecten van het Sociaal Handvest biedt de CES alleen niet-bindende aanbevelingen en zet zij haar standpunt uiteen. In het kader van het programma voor sociale actie werden het recht op vrijheid van vereniging, collectieve arbeidsovereenkomsten en het stakingsrecht dus overgelaten aan het oordeel van nationale "tradities". Evenzo werd bij de invoering van een minimumloon binnen de Europese Unie alleen het standpunt geuit over de noodzaak van "eerlijke" lonen, d.w.z. voldoende om een ​​bevredigende levensstandaard te handhaven.

Niettemin is het hele programma gericht op het vergroten van de mobiliteit van werknemers, industriële opleiding, het vaststellen van gemeenschappelijke normen met betrekking tot gezondheid en veiligheid.

CES blijft het sociale actieprogramma uitvoeren op grond van het Verdrag van Rome, de Europese Akte en het Sociaal Handvest. Een nieuwe stap was de ondertekening in 1992 van het Sociaal Protocol als onderdeel van het Verdrag van Maastricht. Dit protocol, ondertekend door 11 lidstaten, met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk, dat zijn handtekening heeft ingetrokken, breidde het principe van een gekwalificeerde meerderheid uit bij het stemmen over arbeidsvoorwaarden, de rechten van werklozen, overleg met werknemers en het verstrekken van informatie aan hen.





Lees ook:

Institutionele mechanismen voor de ontwikkeling van partnerschap en samenwerking tussen Rusland en de Europese Unie

EU-instellingen

EU-handelsbetrekkingen met andere landen

Van handel naar buitenlands beleid. EU-hulpbeleid. EU buitenlands beleid. EU-beveiligingsbeleid

Europese zakelijke omgeving. Bedrijfsintegratie. Bedrijfsoplossingen op de Europese markt

Terug naar Index: EU Economische Ontwikkeling

2019 @ edudocs.fun